hagel in mei

Ik wilde vandaag mijn collectie bloemenzaden zaaien. Maar het leek vandaag of het herfst was.  Het begon plotseling hard te waaien, de lucht werd donker en in een mum van tijd hagelde het keihard.

 

De Alliums in de voortuin stonden er ook wierdo bij
 Maar door dat gekke wispelturige weer met zijn vele buien is het in de voortuin gezellig weelderig geworden.

Achter de poort is er een vlierstruikenbosje, het is een schuiloord voor de vogeltjes, patrijzen, konijntjes en fazanten. Wanneer ik in de voortuin aan het tuinieren ben hoor ik in de stilte van de polder het gezellig gekwetter en de laatste tijd zelfs  een  stelletje fazanten kletsen.

Vandaag heb ik alle kamers van de B&B klaargemaakt, de bedden zijn weer keurig opgemaakt, morgenmiddag komen de eerste gasten al aan.
Het perk waar bloemen gezaaid zullen worden is ook voorbereid, de bloemenzaden zitten in het mandje en morgenochtend ga ik ze zaaien, de hagel hebben we gehad, het kan nu alleen maar beter worden

Late “Op het eerste gezicht” mei

De eerste week van mei was niet een beste week. Mijn planning om op de eerste dag van mei foto’s te nemen voor Anne Tannes initiatief: “Op het eerste gezicht”  viel door een hardnekkige virale infectie helemaal in het water.  Maar op 9 mei kon ik dan toch tussen de buien door foto’s nemen.

De inheemse haag achteraan is sterkt gegroeid. Door het erg groeizame weer gaan de vaste planten in de borders nu heel erg hard. Er zijn nog een paar die ik nog wil scheuren en verplanten, zal toch moeten opschieten.

In de rozentuin is het nog niet erg hard gegaan. De rozen hebben hun voorjaarsmest gehad en beginnen nu te groeien. Ze zien er mooi fris uit. Ik heb vorig jaar de uitgebloeide roze klaprozen gewoon laten staan en nu hebben ze zich massaal uitgezaaid tussen de rozen. Denk dat het heel erg mooi gaat worden

Ondanks dat de temperaturen nog ondermaats zijn voor de maand mei verandert de tuin van winterse leegte naar een betoverende groene weelderigheid. En er moet nog heel veel bloeien, heerlijke tijd vind ik het nu!

Malse regen

Dat het iedere dag regent vind ik ook niet leuk. Ik ben dan wel geen boer maar het werd tijd dat het eens flink zou gaan regenen. Onze poelen konden wat extra water hebben. Het stuk weiland voor de poel is nu ook  ingezaaid met een bloemenmengsel, ik hoop dat er wat gaat opkomen want het is best grof gefreesd.

De ganzen met hun kuikens komen niet in dit weilandje, ze hebben ook een poel in hun eigen weiland.

De regen was zelfs een weldaad voor de jonge appelboompjes die schuchter in de overgang van bloesem-in-de-knop naar bloesem wachten op de eerste bijtjes.

Ik kan ook goed mopperen wanneer het regent en ik niet in de tuin kan. Maar dan kijk je tussen de buien door naar het kerkje van het dorp en je ziet die luchten? Ja, zeg nou zelf, je raakt daar niet op uitgekeken!

romantische border

Door de lichte nachtvorst zag de achtertuin er vannuit het slaapkamerraam weer romantisch uit.

En ocharm, wat loopt onze gans er verloren bij sinds zijn vrouwtje onder de takkenril op een nestje eieren zit.

Ik had gehoopt mijn romantisch borderpakket te planten maar verder dan de kruiwagen zijn de planten niet gekomen.

Dat heb je nou eenmaal met een B&B, gasten gaan voor de planten ;-) en in ‘t Zeeuwse zeggen we: werk gaat voor ’t meisje
De plekjes zijn klaargemaakt, morgen nog wat compost erbij doen, kruiwagen leegplanten en in juni: GENIETEN!!!!!!!

Wakker worden met bloesempracht

Gisteren heb ik de kamers van de B&B schoongemaakt en helemaal klaargemaakt voor de nieuwe gasten. Vandaag heb ik “dagje tuinieren” gepland.
Toen ik mijn slaapkamerraam opende daagde  de bloesem van de fruitboompjes van  het fruitlaantje mij uit om snel naar buiten te gaan.

, 
Ik moet zeggen, het is een heerlijke dag om te tuinieren, de grond is lekker vochtig na de regenbuien en de zon schijnt hier, dus… hop naar buiten! 

Op het eerste gezicht April

De foto’s zijn op 2 april genomen.

Tien dagen geleden zag ik weinig verandering in de borders. Pas nadat ik de uitgebloeide stengels had weggehaald zag ik dat de vaste planten een paar centimeter zichtbaar waren. Al dat uitgebloeide spul ligt nu versnipperd tussen de pollen. De ruimte tussen de borders en de haag  heb ik afgedekt met karton en houtsnippers van de gesnoeide struiken. Zo zal  het onkruid niet veel kans meer maken om de borders in te groeien.
Voor de regen nog even flink wat gedroogde koemest strooien,wat steunmateriaal aanbrengen en hopen dat de groei erin komt.
Hier en daar zijn er kale plekken, zal toch niet door het gestoei van de vele konijntjes komen?

Op het eerste gezicht ook hier niet veel verandering. De rozen zijn gesnoeid en bemest. Het gras is ook afgereden. De tuin ziet er dan opeens heel erg opgeruimd uit!
Maar er is wel degelijk iets veranderd. Op de 2 voorlaatste perken is gips gestrooid. Ik had een bodemanalyse laen maken nadat vorig jaar de rozen alleen maar in die specifieke perken gingen verwelken. Nu blijkt dat er teveel zout in de bodem zit.:-grr.

Ik ga in die perken eenjarig spul zaaien. Dat zal de ziekenboeg wat doen opfleuren
Volgend jaar dan maar een tweede poging rozen proberen.

De hagen beginnen nu ook uit te lopen. Ik was bang dat de ligusterhagen bevroren waren. Gelukkig zie ik overal al schattige kleine blaadjse.

Ik sta er toch ieder jaar weer van te kijken hoe snel een tuin verandert in april. Met Pasen is het nog een kaalslag maar iedere tuinier weet dat de meituin een grote overvloed aan groen kan zijn

Mijn dagboek in Landleven Tuinen, ben wel beetje trots

Ik leef al heel wat jaartjes op het platteland en ja, dan heb je wat met Landleven. Mijn abonnement is net zo oud als het bestaan van het blad. En ik heb er al veel tips uitgehaald en dingen gemaakt uit het tijdschrift.
Maar nu sta ik toch zelf met mijn tuindagboek in Landleven Tuinen. Eerlijk is eerlijk, ik ben wel een beetje trots!

Ik heb nog een hele grote tuinwens: ik zou zo graag een tuinkas willen, weet wel, eentje waar je een stoeltje in kunt zetten en genieten van alles wat je dan gezaaid hebt, waar de druiven boven je hoofd groeien en waar het ruikt naar  tuinaarde en naar door warmte groeiende plantjes.  En het liefst dan nog wel een oude kas.

Omdat ik me geen raad weet met al mijn zaailingen heb ik een goedkoop alternatiefje gekocht: Een plastic tunnelkastje van de Boerenbond.

Zo gekocht, zo in elkaar gezet en zo staan er al plantjes en zaaibakjes in.
Kan bijna niet wachten tot morgen om de tomaatjes, paprika en de pepertjes te verspenen en de  sla en radijsjes te zaaien.
Morgen ga ik ook mijn vierkante meter bakken klaar maken. Vorig jaar samen met Moessie, de tuincoach gezaaid en nu heb ik het moestuinvirus zowaar echt te pakken!

De voortuin heb ik al aardig opgeruimd, gelukkig is er nog een hoop plek voor mijn zaaisel

Nog een weekje of 2 en de Lathysrus ga ik in de voortuin planten, ze zitten nu nog veilig in mijn ienie minie tuinkastje.

Morgen zomeruur, het Leven-op-het-Land seizoen is nu echt begonnen!

Vreemde gast op bezoek

In  B&B Landseinde zijn keukentjes geplaatst. Handig voor de gasten die een paar dagen blijven en niet altijd willen uit eten gaan. Drie kamers, 3 keukentjes en na plaatsing heel veel karton verpakking.
Ergens heb ik ooit op een tuinsite een de volgende tip gelezen tegen onkruid: Karton + houtsnippers. Dus vandaag het karton opgeruimd  Tussen de meidoornhaag en de borders zit een halve meter tussen. Vorig jaar heb ik de hele zomer gevochten tegen het onkruid dat razendsnel de borders ingroeide.
Morgen de houtsnippers erop, hoop afgerekend te hebben met het onkruid!
Toen die klus klaar was heb ik een nieuwe houtril gemaakt voor het gesnoeide hout.

Weer een schuilplek erbij voor de vogeltjes en Meggy had vandaag een extra knabbeltje.
Mijn tuinreservaatje kreeg  zondag een vreemde gast op bezoek. Nou ja vreemd niet helemaal, ‘s morgens en tegen de schemering wandelt hij trouw iedere dag zijn routje over de dijk. Maar zondag scharrelde hij doodleuk door de voortuin.

Al zaailingen verspeend

Het is nu half maart en ik heb al zaaillingen van Lathyrus verspeend.  Het gezaaide spul in het kleine  tuinkasje in de keuken groeit beter dan het gezaaide in bakjes op de vensterbank.

Voorheen zaaide ik de Lathyrus rechtstreeks ter plekke. Nu heb ze eerst een nacht voorgeweekt en diep gezaaid. Nadat ze 4 blaadjes hadden heb ik de topjes eruit geknepen. Nu zijn ze verspeend in potjes met potgrond.  In april mogen ze in de voortuin. Omdat ze slingerd klimmen ga ik met tonkinstokken niet al te hoge wigwamcontstucties maken. Afgekeken van een tuin tijdens een reis naar Ierland. Totdat de Lathyrus een halve meter hoog is moeten de  zijscheuten weggenomen of gediefd worden. Goed bemesten, de uitgebloeide bloemen wegnemen en ervoor zorgen dat Lathyrus  geen peulen vormt  want dan stopt de bloei!

Ik verwonder me soms over het taalgebruik in de tuinwereld: verspenen, dieven weghalen uit de oksel van de plant… Maar wel makkelijk, je weet dan precies wat bedoeld wordt met dat vakjargon!
En misschien komt er nieuw leven op LandsEinde:-)
Eergisteravond heb ik 21 bevruchte eieren van mijn kippen in de broedstoof gelegd. Ik doe dat nu voor de derde keer en hoop dan dat  rond Pasen de kuikentjes uit de eitjes komen. Leuk voor de gasten van de B&B
Mijn kippies worden wel ouderwets broeds maar op het eind van de 21 broeddagen is het resultaat vaak maar 1 kuikentje, de rest van de eieren zijn kapot gezeten. 

Het kan op LandsEinde nog gekker: vanmorgen kwam  Mees, onze hond, samen met 3 kippen zijn hok uit.  Zou hij vast oefenen om de kuikentjes lekker warm te houden?

 

Fluitekruid is mooi

Nog even en dan staat het Fluitekruid in de bermen voor, naast en rondom LandsEinde weer uitbundig te bloeien. Ik word er ieder jaar weer vrolijk van die wuivende op kant lijkende bloemen. Staan ook prachtig in zomaar een emmer.
Ze zijn ook best een tikje brutaal want ze schromen niet om in mijn voortuin lege plekjes in te vullen.  Ik vond ze te mooi om ze de weg naar de berm terug te wijzen, en nu zijn ze heer en meester geworden, mooi maar niet de bedoeling.
Zondag was het de eerste lentegevoeldag, prima dagje om al zichtbare  kleine fluitekruidjes weg te halen uit de voortuin. Zo, dat was een behoorlijke zware klus op de behoorlijk zware kleigrond.

Het fluitekruid zit met een sappige peenwortel in de grond, dus heb ik voorzichtig voor de nog niet zichtbare vaste plantjes ze stuk voor stuk eruitgespit.
Het is me niet gelukt om het in 1 dag fluitekruid vrij te krijgen maar ben al heel tevreden over het eerste stuk.
De andere stukken van de voortuin had ik de laatste paar jaar goed onder controle, daar moet het normale ”heerlijke” voorjaarswerk gebeuren, Hydrangea Annabelles en rozen snoeien, verdorde plantenresten verwijderen, her en der planten scheuren en verplanten,  compost geven, kortom de voorjaaropknapbeurt dus.

Met het gezelschap van fluitende, buitelende en fladderende vogels geniet ik ieder jaar weer van de eerste klussen. Met veel plezier haal ik dan de  schop uit zijn winterplek en in gedachten zie ik de planten alweer bloeien,  beetje vergeten wie waar weer stond. Maar dat is dan precies het heerlijke van het vroege voorjaarswerk,  voorzichtig het winterdekje weghalen om zo de ontwakende vaste planten de ruimte geven omeen heel seizoen  uitbundig te gaan bloeien